Julien Boskeljon heeft baret binnen


<p>Julien trots poserend in zijn uniform met baret, rechts in actie tijdens zijn opleiding.</p>

Julien trots poserend in zijn uniform met baret, rechts in actie tijdens zijn opleiding.

Julien Boskeljon heeft baret binnen

Na een twaalf weken durende militaire opleiding op Vliegbasis Woensdrecht is Julien Boskeljon weer thuis bij zijn ouders in Duiven. Nu eerst een paar weken lekker vakantie en dan in januari door naar Vliegbasis Volkel voor de sergeantopleiding bij Defensie. Het eindstation van Julien komt in zicht: eindverantwoordelijke voor F16-gevechtsvliegtuigen.

Het leven bestaat uit keuzes maken, daar weet Julien Boskeljon als 21-jarige al alles van. Zo koos hij als jeugdige tiener voor tennis. Een sport die hij leuk vond en, belangrijker, hij stond te boek als ‘talent’. Maar ja, we heten niet allemaal Roger Federer of Wesley Koolhof. Er zijn veel talenten, maar tegelijkertijd halen maar weinigen de echte top. Julien: “Dat zag ik op een gegeven moment ook wel in.”

Tijd voor een nieuwe keuze. Het werd een mbo 4-opleiding vliegtuigonderhoudstechniek in Zwolle, compleet met stages op de vliegbasissen Eindhoven en Leeuwarden. Zo dicht in de nabijheid van F16-toestellen droomde Julien Boskeljon weer van waar hij als jongetje van droomde: piloot worden. Hij probeerde de havo (de minimale vooropleiding om in aanmerking te komen voor een traject richting F16-piloot), maar kwam daarvan terug.

Julien weer: “Ik heb het geprobeerd, maar ik wist dat de kans klein was dat ik het zou halen. Ik ben niet zo’n studiehoofd. Bovendien zag ik in die tijd hoe vrienden de Algemene Militaire Opleiding CLSK deden en hun baret haalden. Dat wilde ik ook. Met het perspectief dat je eindverantwoordelijk wordt voor het de lucht in laten gaan van F16-toestellen.”

14 september moest hij in Woensdrecht opkomen voor de twaalf weken durende AMO-opleiding. Vrijdag 4 december was het zover: Julien Boskeljon kreeg zijn baret overhandigd voor het met goed gevolg afleggen van de opleiding. Deze week volgt zijn beëdiging tot korporaal. Een trotse Julien: “Fysiek vond ik het niet eens zo heel zwaar, mentaal wel. Je wist bijvoorbeeld nooit wat er de volgende dag op het programma stond. De leiding zei ook steeds: ‘Laat je verrassen’. Het is niet alleen praktijk trouwens, ook theorie.”

Julien Boskeljon sloeg zich er doorheen door de dagen af te tellen. Iedere avond weer blij als hij even op zijn telefoon mocht en het thuisfront verslag kon doen.

Na een welverdiende vakantie wordt hij geplaatst op Volkel, om daar een opleiding tot sergeant te gaan volgen. Nog anderhalf jaar, schat hij, dan is hij waar hij wezen wil. Julien: “F16’s worden na iedere vlucht geïnspecteerd en daarnaast heb je het groot onderhoud. Dat mag ik straks allemaal doen, net als het aftekenen dat een toestel weer veilig de lucht in kan. Ik word geen F16-piloot, maar dit is ook prachtig.”

Over zijn keuze voor de militaire luchtvaart en niet de burgerluchtvaart, is hij heel duidelijk. “Ik ben een keer bij een meeloopdag van Transavia geweest. Dat vond ik helemaal niks, het was iedereen voor zich. Het leuke van werken bij Defensie is de saamhorigheid. Zoals we elkaar er de afgelopen weken doorheen hebben gesleept, dat is echt mooi.”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden