<p>Valencia, zondag 6 december 2020, struikelend komt Frank Futselaar net binnen de limiet voor de Olympische Spelen over de streep: 2.11.30.</p>

Valencia, zondag 6 december 2020, struikelend komt Frank Futselaar net binnen de limiet voor de Olympische Spelen over de streep: 2.11.30.

Alles geprobeerd maar het is niet genoeg

Geen Olympische Spelen voor Frank Futselaar deze zomer. De laatste poging van de Westervoortse atleet om op de marathon een tijd van rond de 2.10 te lopen, zondag 23 mei in Oostenrijk, mislukte. Halverwege de race stapte hij uit. Doorweekt van de regen en koud tot op het bot.

Kort nadat de Canadees Cameron Levins in een knappe tijd van 2.10.13 als winnaar van de S7Marathon over de streep is gegaan, appt Frank Futselaar: ‘Het is echt een bak ellende hier’. Hij doelt op de regen en kou. Regen en kou die je eind mei in Oostenrijk niet verwacht. Daarom ook geloofde Frank Futselaar vooraf in zijn allerlaatste kwalificatiekans. In een mild voorjaarzonnetje zou op een supersnel parcours veel mogelijk zijn.

Het pakte anders uit. Vijf minuten voor de start ging miezeren over in stromende regen. De moraal zakte direct, al probeerden de atleten de moed erin te houden. Voor Frank Futselaar werd snel duidelijk dat het niet zou gaan lukken. “Ze hadden Keniaanse ‘hazen’ ingehuurd, maar die maakten er een potje van. De eerste vijf kilometer gingen gelijk al te langzaam. Dan denk je nog: het kan nog, we kunnen misschien opschakelen. Na een uur had ik wel in de gaten dat het-em niet zou worden. Ik wilde de wedstrijd in een rustig tempo uitlopen, maar toen ik langzamer ging lopen kreeg ik het gelijk koud. Dit heeft geen zin, dacht ik, en halverwege ben ik gestopt.”

Frank Futselaar is teleurgesteld, maar ook reëel. “ Ik heb voldaan aan de limiet, maar ga toch niet naar de Olympische Spelen. Dat is teleurstellend. Maar waarom ga ik niet? Omdat vijf andere jongens sneller zijn. Het niveau in de breedte is gewoon hoog momenteel. Dat heeft tegen me gewerkt. Maar je kunt ook zeggen, en dat doe ik: Frank, je bent simpelweg niet goed genoeg. Klaar. Ik weet dat ik sneller kan dan die 2.11.30 die ik heb staan, maar daarvoor moet alles mee zitten. Zo is het niet gegaan.”

Als de Westervoorter de film terugdraait, stelt hij vast dat het op 11 april in Siena in Italië had moeten gebeuren. “Op die dag had ik me gefocust en mijn hele voorbereiding afgestemd. De race ging ook goed, totdat ik last kreeg van mijn kuit en als gevolg daarvan moest uitstappen. Een blessure die ook weer niet helemaal onverwacht kwam. De weken daarvoor had ik wat last van een teen. Dan ga je iets anders lopen en dat wreekt zich dan op een andere plek. Maar niet lopen die dag, waarop ik me maandenlang had gericht, was geen optie.”

In een uiterste poging en omdat de blessure leek mee te vallen, stond Frank Futselaar een week later alweer aan de start van de marathon in Enschede. Hij viel weer uit. “Een ultieme poging, waar ik geen spijt van heb. Maar misschien wel tegen beter weten in, ja.”

Met de voor hem (en veel andere deelnemers) mislukte S7Marathon in Oostenrijk sloot Frank Futselaar een traject van drie jaar af. Jaren waarin hij er alles aan deed en zichzelf veel ontzegde, maar die uiteindelijk niet hebben geleid tot het grote doel: deelname aan de Olympische Spelen op de marathon. En nu? Frank: “Eerst een week vakantie.”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden