<p>Wesley Koolhof: "Ik kijk altijd naar de Olympische Spelen op tv, winter en zomer, van openings- tot en met sluitingsceremonie."</p>

Wesley Koolhof: "Ik kijk altijd naar de Olympische Spelen op tv, winter en zomer, van openings- tot en met sluitingsceremonie."

‘Trots dat ik me olympiër mag noemen’

Van groot Oranje-fan en alle-onderdelen-op-tv-kijker tot deelnemer: Wesley Koolhof (32) was dit keer zelf actief op de Olympische Spelen. Wás, inderdaad! Want de Duivense tennisser, nummer veertien op de wereldranglijst, overleefde in Tokio weliswaar de eerste ronde bij de mannen, maar een positieve coronatest bij zijn dubbelpartner Jean-Julien Rojer betekende einde oefening. En uit voorzorg werd ook het avontuur in het gemengd dubbel geschrapt. ,,Maar ik ben trots dat ik mezelf olympiër mag noemen.”

Meedoen is belangrijker dan winnen, zeggen ze over de Olympische Spelen en door omstandigheden pakte dat voor jou ook zo uit. Herken jij je in die kreet?
Wesley Koolhof: ,,Dat is de olympische slogan, ja. Misschien geldt dat voor veel sporters, maar voor mij zeker niet. We waren hier voor een medaille, niets minder dan dat. Natuurlijk mag en moet je er ook van genieten dat je hier bent en dat je bij de beste sporters van Nederland behoort. Maar we hebben ondertussen alles op alles voor een medaille gezet.”

Na je winst op het officieuze wereldkampioenschap eind 2020 ging het niet meer zo geweldig. In hoeverre beïnvloedde dat jouw vertrouwen in een goede Spelen?
,,Het jaar 2020 was het succesvolste in mijn carrière tot dusver. Na de overwinning in de ATP Finals in Londen moest ik op zoek naar een andere partner en ik dacht dat de Pool Lukasz Kubot een geweldige partner zou zijn of kon worden. Helaas bleek na een aantal maanden dat de klik er niet was, dat de resultaten uitbleven. We besloten er een streep onder te zetten. Omdat ook Jean-Julien stopte met zijn partner, gingen we samen verder. Ook met het oog op de Spelen. Ons tennis is goed, maar de echte resultaten moeten nog komen. Tokio was daarvoor eigenlijk een heel mooie plek geweest...”

Droomde je vroeger van deelname aan de Spelen?
,,Nou en of. Ik kijk altijd naar de Olympische Spelen op tv, winter en zomer, van openings- tot en met sluitingsceremonie. Ik keek altijd zoveel mogelijk sporten met Nederlandse inbreng en leefde enorm mee met de Oranje-atleten. Ik ben trots dat ik tot deze selecte groep behoor en mezelf nu ook olympiër mag noemen.”

Het zijn bijzondere Spelen vanwege corona - dat jullie dus ook hard trof - en alle maatregelen daardoor. Beleef je het dan nog wel als ‘echte’ Olympische Spelen?
,,Het is heel jammer dat deze Spelen met zo veel restricties en zonder publiek zijn. Daardoor mist deze editie het magische gevoel van saamhorigheid. Ik had het geweldig gevonden bij andere sporten te kijken en bijvoorbeeld binnen te lopen in een uitverkocht olympisch stadion.”

Krijg je dan wel iets mee van het leven in en buiten het olympisch dorp?
,,We besloten als tennisgroep in een apart hotel te gaan zitten, vanwege alle restricties. Het leven in het dorp kregen we wel mee, omdat we daar drie keer per dag aten. Maar het echte samenzijn met andere sporters was er niet bij helaas. Je moet nu eenmaal heel erg op je hoede zijn als je met grote groepen samenkomt.”

De nasmaak zal nu bitter zijn. Wanneer waren de Spelen voor jou geslaagd geweest?
,,Ik denk bij het veroveren van een medaille. Tennissers hebben, als je het vergelijkt met bijvoorbeeld hockeyers of atleten, de Olympische Spelen niet heel hoog in het vaandel. Kijk maar naar alle afmeldingen in het enkelspel. Als je me vroeger had gevraagd of ik liever een Grand Slam win of goud haal op de Spelen, dan had ik zeker het eerste gezegd. Misschien nu ook nog, maar nu ik eenmaal in Tokio was, wilde ik eigenlijk geen genoegen met géén medaille.”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden