<p>Het huis van Adrie van der Horst in 1975, het jaar dat hij en zijn vrouw in de Vredenburgstraat kwamen wonen.</p>

Het huis van Adrie van der Horst in 1975, het jaar dat hij en zijn vrouw in de Vredenburgstraat kwamen wonen.

(Foto: eigen archief)

Laatste ontwikkelingen rond het Rode Dorp

We schreven in deze krant voor het laatst in april over het Rode Dorp in Westervoort vanwege de sloop- en herbouwplannen van eigenaar woningcorporatie Vivare. De bewonersavond die Vivare vorige week belegde is een mooie aanleiding de actuele stand van zaken op te maken met Adrie van der Horst, huurder en verklaard tegenstander van sloop.

Waar hebben we het ook alweer over? Het gaat over het Rode Dorp, het ‘Rooie Darp’ in de volksmond. Bestaande uit vijf blokjes van twee huizen. Twee blokjes aan de Klapstraat, drie aan de Vredenburgstraat. De huizen zijn gebouwd in 1922. Ze maakten deel uit van het eerste openbare sociale woningbouwproject in Westervoort. Om die reden wordt aan het Rode Dorp een bepaalde cultuur-historische waarde toegekend. Een ‘beeldbepalend stukje Westervoort’, volgens de Historische Kring.

De vier huizen in de Klapstraat zijn in privébezit. De zes in de Vredenburgstraat zijn eigendom van Vivare en worden verhuurd. Nu wil de woningcorporatie die zes huizen (drie blokken) slopen en op dezelfde plek nieuw bouwen. De bewoners van één blok, jonge gezinnen, vinden dat een goed idee. De vier 70+-huishoudens van de twee andere blokken zijn tegen. Onder aanvoering van een van hen, Adrie van der Horst, voeren ze fel verzet. Ze willen er blijven wonen en stellen dat de woningen, hoewel de staat van onderhoud slecht is, prima kunnen worden gerenoveerd. Bovendien blijft in dat geval cultuur-historisch erfgoed voor Westervoort behouden.

Ondertussen drukt Vivare tot ergernis van Adrie van der Horst (76) en zijn buren de plannen door. Het sociaal plan is op 23 juni door de directie bekrachtigd. Dat betekent dat de bewoners op die datum volgend jaar hun huis moeten hebben verlaten. Van der Horst: “Ik pik dit niet en bereid een gang naar de rechter voor. Een rechter kijkt ook naar de persoonlijke situatie van ons als huurders. In tegenstelling tot Vivare, dat zich aan ons niets gelegen laat liggen.”

U kunt zich niet vinden in het sociaal plan?
Adrie van der Horst: “Het is niet een op onze situatie toegesneden plan, maar een plan dat ze van de schap hebben gehaald. Ondanks onze bezwaren is er ook niets aan veranderd voor het door de directie is bekrachtigd.”

Hoe was de bewonersavond?
“Een farce. Ze begonnen met de mededeling dat er geen verslag zou worden gemaakt. Dan weet je gelijk hoe laat het is. De aanwezige Vivare-medewerkers hadden gewoon een klus te klaren. Een klus opgelegd door hun directie. Bevel is bevel. Eigenlijk kan ik het die mensen niet eens kwalijk nemen. Sommigen wisten ook nauwelijks waar ze het over hadden. Behoorlijke feitenkennis van de situatie ontbrak.”

De gemeente heeft nog steeds geen sloopvergunning afgegeven. Hoe zit dat?
“Dat hangt nog op een beeldkwaliteitsplan dat Vivare moet aanleveren. Wat ze voor onze huizen in de plaats willen zetten. Die vergunning komt er echt wel. Ik ga daar hoe dan ook tegen in beroep.”

Voelt u zich ondersteund door de huurdersvereniging?
“Totaal niet. Je zou verwachten dat die zich als onafhankelijke partij voor ons inzet, maar dat gebeurt niet. Omdat de huurdersvereniging niet onafhankelijk is. Ze worden financieel in stand gehouden door Vivare. Dan hoef ik toch niets meer te zeggen? Het is voor de bühne. Ook het ‘verweer’ van wethouder Sluiter en zijn ambtenaren. Ze dansen naar de pijpen van het machtige Vivare.”

In een interview dat wij met Vivare hadden, gaven ze aan de cultuur-historische waarde te respecteren en huizen te zullen terugbouwen die ‘passen bij de buurt’. Op onze vraag of rekening is gehouden met jullie als bewoners, stellen ze een ‘zorgvuldige afweging’ te hebben gemaakt.
“Meneer, laat u niets wijsmaken. Vivare zegt ‘sociaal’ te zijn, maar ze zijn louter commercieel bezig. Ze willen op deze toplocatie zes dure woningen bouwen en dat zal gebeuren, punt uit. Het is een club die over lijken gaat. Misschien wel letterlijk over mijn lijk, want dit trekt een zware wissel op mij en mijn vrouw. Ons leven staat op z’n kop. Alleen omdat we vinden dat we in ons recht staan geven we niet op. We wonen hier 46 jaar en hebben altijd keurig huur betaald. Nu willen wij op onze beurt netjes worden behandeld.”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden