Logo duiven-post.nl


Eric Lenderink: 'Ik kan er niet onderuit dat een deel van mijn lichaam stuk is. Zowel met denken als met doen zijn er blokkades.'
Eric Lenderink: 'Ik kan er niet onderuit dat een deel van mijn lichaam stuk is. Zowel met denken als met doen zijn er blokkades.'

Die dag in 2014 dat alles anders werd

"Een breuk in mijn levenslijn." Zo noemt Eric Lenderink uit Duiven het ongeluk dat hem op 28 april 2014 overkwam. Die dag kreeg hij een herseninfarct. Zijn leven heeft Eric allang weer opgepakt en op de rails, maar zonder gevolgen is de infarct niet gebleven. Sinds januari van dit jaar organiseert hij voor mensen die in hetzelfde schuitje zitten maandelijks een lotgenotenavond in Proeflokaal Wittenburg in Zevenaar.

Het aantal 'vaste bezoekers' schommelt rond de acht, maar er zijn ook al avonden geweest waarop vijftien jongeren van 18 tot pakweg 40 jaar met een niet-aangeboren hersenafwijking (NAH) aanwezig waren. Eric Lenderink (39) hoopt dat in de toekomst steeds meer mensen de weg naar de Wittenburg weten te vinden. Omdat hij overtuigd is van het positieve effect. Eric: "Als je jong bent is er een vangnet, maar dat valt grotendeels weg vanaf het moment dat je als volwassene door het leven gaat. Ineens ziet de wereld er anders uit en probeer je dan maar eens te redden als jongere met een hersenafwijking. De caféavond is een soort vangnet. Lotgenoten kunnen er in een prikkelarme omgeving met elkaar praten en ervaringen delen. Dat wordt als heel positief ervaren."

Eric Lenderink weet waarover hij het heeft. De Duivenaar heeft zijn leven op orde, maar sinds die dag in 2014 is wel alles anders. Zijn tempo bijvoorbeeld ligt een stuk lager dan vroeger. En zijn baan als voorman in de groenvoorziening heeft hij op moeten geven. Eric: "Ik werk nu parttime als conciërge op Hogeschool Larenstein in Velp. Daar ben ik blij mee, maar ik kan er niet onderuit dat een deel van mijn lichaam stuk is. Zowel met denken als met doen zijn er blokkades. Gelukkig lukt het wel steeds beter nieuwe 'omleidingen' te maken, zodat ik toch vrij normaal kan functioneren."

Hoewel een herseninfarct heftig is, wil hij vooral de positieve aspecten benadrukken. Want die zijn er ook, volgens Eric. "Doordat ik nu in een lager tempo leef, sta ik meer stil bij dingen. Dat zorgt voor rijkere belevenissen. Ik denk ook dat ik dingen nu meer waardeer. Alles dankzij de behandelingen die ik heb ondergaan. Je komt steeds iets verder."

Hij zegt de gevolgen te hebben geaccepteerd. Eric: "Een soort van in ieder geval. Dat is wel een proces geweest van jaren. Accepteren wat verloren is gegaan en blij zijn met wat ervoor in de plaats is gekomen."

Het kan iedereen overkomen, een herseninfarct, zegt hij. "Het punt is wel dat je aan buitenkant vaak niets ziet. Mensen met een niet-aangeboren hersenafwijking vallen niet op, maar ervaren de gevolgen van een infarct wel degelijk. Om daarover te kunnen praten en echt je gevoelens te kunnen delen, zijn we de caféavonden begonnen. Die voorzien in een behoefte en ik hoop dat we de komende tijd nog meer jongeren aan ons weten te binden."

Het NAH-jongerencafé wordt iedere laatste maandag van de maand gehouden van 19.30 tot 21.30 uur. Eric en lotgenoot Liesbeth Prikken organiseren de avonden. Liesbeth is contactpersoon, email: l.prikken76@hotmail.nl.

reageer als eerste
Meer berichten

Shopbox