Frank Futselaar drie keer in actie tijdens de marathon van Amsterdam en op het podium als winnaar van de zilveren medaille.
Frank Futselaar drie keer in actie tijdens de marathon van Amsterdam en op het podium als winnaar van de zilveren medaille.

De marathon van Frank Futselaar

Frank Futselaar rende zondag 20 oktober in Amsterdam naar het zilver op het NK marathon. Met een tijd van 2.14.08 werd hij veertiende en achter Abdi Nageeye de tweede Nederlander. De uit Westervoort afkomstige atleet hoopt volgend jaar mee te doen aan de Olympische marathon. Daarvoor moet hij voldoen aan de limiet van 2.11.30. Met een persoonlijke record zette hij een belangrijke stap. Verslag van een marathon.

De start
Frank Futselaar: "Ik was al vroeg in het stadion, het was nog donker. Ik had er zin in en het weer werkte mee. Een prima temperatuur en nauwelijks wind. Ik was ook gelijk goed weg en bij de uitgang van het stadion liepen mijn hazen Joeri Wolf en Michel Butter al voor me. Twee anderen sloten aan en zo liepen we met z'n vijven. Het Vondelpark door en draaien en keren door de stad. Overal publiek, prachtig."

Kilometer 10-20
Frank: "Dat zijn de kilometers langs de Amstel. Veel rustiger dan in de stad. Joeri en Michel hielden het tempo constant: iedere kilometer in 3.10. Op verschillende plaatsen stond Hans lang de weg (Hans Frieling, de initiator van het project 'Team Futselaar 2020', red.). Hij had een grote vlag gemaakt, zodat we hem steeds van afstand al zagen staan. Rond kilometer 18 had ik even last van wind die werd veroorzaakt door de laagvliegende helikopter die de kopgroep volgde. Gelukkig was het maar even."

Kilometer 20-30
Frank: "Halverwege kwamen we door in 1.07. Zoals gepland. Ik voelde me goed en was zelfs iets té gretig. Ik liep soms naast Joeri en Michel en zelfs even voor ze. Joeri stapte op 27 kilometer uit en Michel op 30, zoals afgesproken. Dan weet je dat het erop aan gaat komen."

Kilometer 30-40
Frank: "Ik had mijn trainer Titus Fierkens achter me fietsen. Dat was fijn, al zijn het toch altijd je benen die het moeten doen. Ik liep op een gegeven moment op een tijd van 2.12-hoog, 2.13-laag. Rond 36, 37 kilometer echter zaten er twee viaducten in het parcours. Het voelde alsof ik de Mount Everest op moest. Het verstoorde mijn ritme ook. In plaats van kilometertijden van 3.06, 3.07 ging ik naar 3.15, 3.20. Dat is wat ik van deze marathon heb geleerd. Dat ik geduldig moet blijven. Op het eind moest ik de tol betalen voor de fase waarin ik te gretig was."

De finish
Frank: "Dan maar net binnen die 2.14, dacht ik op het eind. Ik zag dat ik nog 30 seconden had voor de laatste 200 meter. Normaal gesproken lukt dat, maar nu dus niet. Ik was echt dood. De laatste 100 meter kon je geen sprint noemen."

De day after, maandag
Frank: "Spierpijn in de benen, maar verder voelde ik me best goed. Ik ben in de cryo-sauna geweest. Je hele lichaam wordt daarin gekoeld. Voor de doorbloeding. Het gevoel is heel goed, het was een superdag."

Meer berichten