Politiek
Terwijl ik door het Horsterpark struin, denk ik aan de politieke aardverschuiving die de verkiezingsuitslag vorige week teweeg heeft gebracht. Het was wel te verwachten dat de VVD flink aan stemmen zou inleveren en dat daarvan een deel naar de PVV zou gaan, maar 37 zetels voor de partij van Wilders, wie had dat gedacht? Tja, en nu is die man van de omstreden opvattingen en uitspraken aan zet. Zal het hem lukken om een coalitie te vormen? ‘Van Pinokkio naar een islamofoob', hoorde ik iemand zeggen. Niemand kijkt meer van zo'n uitspraak op, want in dit land mag iedereen zijn mening uiten. Ook politici nemen geen blad voor de mond. In Den Haag wordt het politieke schouwspel steeds harder gespeeld. Beledigingen en verwensingen lijken het nieuwe 'normaal' te zijn. Naar mijn mening heeft een politicus (en dat geldt al helemaal voor een minister-president) een voorbeeldfunctie. Eerlijkheid, integriteit en respect voor de ander zijn voor mij basisvoorwaarden naast een onberispelijk gedrag. Ik staak mijn wandeling nabij het theepaviljoen en mijn gedachten dwalen af naar Chris van de Ven, de 'minister-president' van het Horsterpark, de Ogtent en van nog meer moois dat in Duiven op cultureel en educatief vlak is gerealiseerd. Een man die mensen weet te verbinden, ongeacht afkomst, leeftijd, geaardheid, met of zonderbeperking. Na 24 jaar geeft Chris op 1 het culturele stokje door, zo is in deze krant te lezen. Eindelijk de welverdiende tijd voor zijn familie en zichzelf. Mocht hij zich vervelen, dan kan hij altijd nog de politiek in gaan.
Joke Burink