Volop meezingen met ‘het hondje van de bakker’ in het Luistercafé
AlgemeenWESTERVOORT - Bezoekers beleefden tijdens de derde editie van luistercafé ’t Hoort in Westervoort spontane geluksmomenten. Rondom het geënsceneerde kampvuur in het Trefcentrum zongen zij uit volle borst mee met kampliedjes van Willem Jan Schuurman. Ook de verhalen van Wim Vlijm, Kees Krechting en Arnold Krechting gingen erin als koek.
Door Susan Wiendels
‘Het hondje van de bakker’, ‘Wimoweh oftewel The lion sleeps tonight’, ‘Ik heb een tante in Marokko en die komt, hiep hoi’ Wie kent deze liedjes niet? Elk kind dat ooit op schoolkamp ging, kan tientallen jaren later de tekst zo weer meezingen als de eerste tonen worden ingezet. Het effect van muziek uit de kindertijd rondom het knisperende kampvuur is magisch bleek ook in Westervoort. Drie jaar geleden zette Willem Jan Schuurman een punt achter zijn arbeidzame leven als groepsleerkracht en vakdocent muziek. In Westervoort was hij maar liefst 37 jaar werkzaam op de De Brug en voorloper Werenfridus en maakte bij talloze schoolkampen mee. “Om het jaar met groep 7 en 8 naar Ameland”, vertelde hij. “Op woensdagavond naar het strand met zestig kinderen en vijftien begeleiders. Kampvuur aan en liedjes zingen. Altijd vaste prik.”
Miljoen euro
Die tijden zijn inmiddels vervlogen. Maar nog steeds maakt Willem Jan Schuurman muziek. Met Skoeks staat hij regelmatig in de spotlights en met de Ameezingband treedt hij op in verzorgingscentra in de regio. “Met muziek plezier brengen bij de mensen. Prodeo. Dat is mijn missie. Het plezier wat ik terugkrijg is onbetaalbaar. Als ik terugkom van een optreden zeg ik thuis altijd ‘ik heb weer een miljoen euro verdiend’.”
Zintuiglijke herinneringen. Ook Arnold Krechting nam de bezoekers mee in zijn verhaal over de smaak van vroeger en culinaire emotie. Zijn conclusie: “Culinaire kunst is een samensmelting van kinderlijke hunkering en verse producten van het land, en dat alles doorspekt met liefde. En soms gewoon honger.” Zijn boodschap: “Kook met liefde en buikgevoel. Heb respect voor pure producten. Een volgroeid spruitje is al een kunst op zichzelf. Bewaar het kind in jou, want kinderen kunnen nog dromen over eten.”
Steenfabrieken
Een en al oor rondom het kampvuur kreeg ook Wim Vlijm. Hij verkneukelt zich nu al op 2026, het jaar dat Westervoort 1300 jaar bestaat. Alle reden om de rijke geschiedenis van het dorp op papier te zetten. Niet op chronologische volgorde, maar per thema. Zoals de steenfabrieken. Die waren voor de werkgelegenheid van het dorp van groot belang. Vlijm vertelde onder meer over de erbarmelijke arbeidsomstandigheden en het lage loon. Zeker voor vrouwen en kinderen.
Kees Krechting ging in zijn verhaal een hele andere richting op. In dialect. Over honden. “Ik dacht eerst ‘waar zal ik het vanavond eens over hebben, misschien komt er wel geen hond. Maar als ik zo rondkijk, valt het wel mee.” Over het begin van een hondenleven. Zijn vader die over de dijk kwam aanfietsen met een doos achterop. Daarin zat Bonzo. “Ik was als een kind zo blij.”
Humphrey Ottenhof en Herman Delwig zorgden met het voorlezen van enkele gedichten voor de kop en de staart van de avond. “Ook omdat het vandaag nationale Gedichtendag is”, gaf Delwig aan. “Een avond vol nalatenschappen”, zo vatte hij de avond samen om er nog een uitsmijter in dicht- en liedjesvorm tegenaan te gooien.
Op 29 februari staat het volgende luistercafé gepland, waarbij onder meer schrijver Marco van Zuijlen te gast is.
