Hoogachtend
Op het moment dat ik deze column schrijf, is het precies twee jaar geleden dat mijn eerste column in deze krant verscheen. Tot nu toe is het me nog iedere week gelukt om iets te schrijven over taal en tekst. Maar na twee jaar zwoegen voor u is het wel eens mooi geweest. Dus dit wordt mijn laatste column (of u moet massaal de straat op gaan om te protesteren).
Als we toch over afsluiten praten, er zijn nog steeds mensen die Hoogachtend onder een mailtje zetten. Ik zie het gelukkig vrijwel nooit meer, maar laatst kreeg mijn man een prachtige mail die zo uit 1885 leek te komen, compleet met Geachte heer als aanhef en reeds en tevens in de tekst. En hoogachtend dus.
Persoonlijk heb ik altijd moeite met ‘vrgr’ als afsluiter. Alleen gr klinkt ook niet bepaald vriendelijk, meer alsof je met een beer hebt zitten mailen. Er zijn ook mensen die afsluiten met creatieve, schrijf- of andere groeten. Een beetje vergezocht en vaak staat dat zò standaard onder al hun mails dat het irritant wordt. Voor mijn eigen bedrijf (Uit de Verf Communicatie, om eens één keer wel reclame te maken) pas ik mijn groeten altijd aan degene aan waar ik mee mail.
Weet u trouwens wat ik bij vrijwel alle columns het lastigste vond? Die laatste zin, die afsluiter. Ik wilde u iedere week met een goed gevoel en een afgerond verhaal achterlaten. Waar de een moeite heeft met beginnen, heb ik dat met afsluiten. Maar hier komt hij dan, mijn laatste afsluiter: ik hoop dat u zich heeft geamuseerd met mijn schrijfsels en ik wens u veel leesplezier met de rest van deze krant! Enne, mocht u ze echt missen: mijn boekje met 75 columns is nog steeds te koop via mijn website: www.uitdeverfcommunicatie.nl. Groeten en tot lezens!
Manon Kummer