Henk-Bouwe (foto: Lotte Oogjes)
Henk-Bouwe (foto: Lotte Oogjes)

Henk-Bouwe Lolkema blikt terug op 40 dienstjaren bij defensie   

‘Ik heb een ontzettend mooie tijd gehad’

DUIVEN – Dit jaar is de veteranendag in de gemeente Duiven op 30 mei in het Horsterpark. Daar wordt stil gestaan bij de mensen die zich hebben ingezet voor vrede en veiligheid. Een van die mensen is de Duivense veteraan Henk-Bouwe Lolkema (66). Hij was veertig jaar in dienst van defensie werkzaam is geweest.

Door Lotte Oogjes

Missies

Henk-Bouwe begon zijn loopbaan als dienstplichtige en werkte zich binnen Defensie op tot officier bij de landmacht. In die rol werd hij drie keer uitgezonden, telkens naar totaal verschillende missies. In 1981 diende hij als dienstplichtige in Libanon, waar de focus lag op vredesbewaking. Samen met het gezin was hij van 1990 tot en met 1995 in Bergen-Hohne gelegerd. Daarna volgde een uitzending naar Angola in 1996 en 1997, waar hij midden in de jungle zat. Zijn laatste missie bracht hem naar Afghanistan in 2010, waar de omstandigheden steeds grimmiger werden. Daarbij werkte hij in de jaren 1997 tot en met 2018 in Duitsland, in Münster, Potsdam en Koblenz

Lokale bewoners

Tijdens de missies gaat het, volgens Henk-Bouwe, niet alleen om het militaire werk, maar het bracht hem ook direct in contact met lokale inwoners. “In Angola kwam er een keer een vrouw naar mij toe waarvan haar zoontje helemaal was verbrand,” vertelt hij. “Die moeder wist niet wat ze moest doen. Ik moest ook oppassen, want ik ben niet bevoegd om medisch te handelen. Ik heb toen die moeder voorgedaan hoe ze het verband moest aanbrengen bij haar zoontje. Gelukkig heeft hij het wel overleefd.”

Thuisfront

Voor Monique, de vrouw van Henk-Bouwe, was zijn tijd in dienst niet altijd makkelijk. Monique: “Henk-Bouwe was vaak weg en wij wisten dan ook niet hoelang een missie ging duren. Thuis zat ik met twee jonge kinderen en het huishouden. Dat was soms wel zwaar.”

‘Als het gaat om een eerbetoon aan veteranen is Duiven een goed
voorbeeld’


Toch bleef Monique er wel nuchter onder. “Het scheelt dat mijn vader ook beroepsmilitair was en ik opgegroeid ben in een ‘militair’ gezin. Mijn inmiddels overleden vader heeft gediend in Indië en Nieuw-Guinea en was dus uiteraard ook een veteraan.

Weekend

Henk-Bouwe leerde Monique kennen tijdens een avond bij Defensie. Samen hebben Monique en Henk-Bouwe twee zoons. Monique: “De kinderen hebben er niet zo veel last van gehad dat hun vader vaak weg was. De kinderen wisten niet anders dus voor hen was het ook normaal. In het weekend was hun vader vaak thuis dus dan zorgden wij er ook voor dat we leuke dingen deden.”

Nazorg

Nazorg voor militairen kwam volgens Henk-Bouwe pas goed op gang na de missie in Afghanistan. In de jaren daarvoor was daar binnen Defensie, zeker in de beginjaren, nog weinig aandacht voor, merkte hij. Ook de rol van partners was destijds beperkter. Dat bleek onder meer toen een bevriend collega in Angola om het leven kwam door een noodlottig incident met een krokodil. “Bij de begrafenis wilden wij samen met de missie-collega’s ons missie uniform met blauwe baret dragen dragen, maar dat mocht niet, omdat onze missie-tijd in Angola net een paar dagen voorbij was,” vertelt hij.
Monique: “De partners van de militairen moesten tijdens de dienst achter in de kerk plaatsnemen. Voor mij was dat onbegrijpelijk. Ik heb toen een brief geschreven waarin ik aangaf dat partners hun militair juist willen steunen, zeker na maandenlange afwezigheid.” Volgens het echtpaar werd daar binnen Defensie goed op gereageerd en groeide de bereidheid om dit soort regels te veranderen en te verbeteren.

Nazorg

Hoewel nazorg en ondersteuning binnen Defensie later meer aandacht kreeg en verbeterd is, heeft Henk-Bouwe daar zelf weinig behoefte aan gehad. Volgens hem verschilt dat sterk per persoon. “Het hangt er maar net vanaf hoe je in elkaar zit en wat de trigger is,” legt hij uit. “Sommige mensen hebben veel last na afloop van een ongeluk of incident en anderen weer niet.”

Veteranendag

“Als het gaat om een eerbetoon aan veteranen is Duiven hierin een goed voorbeeld. Veel gemeentes kunnen daar wel wat van leren. Als veteraan en militair heeft Henk-Bouwe zich aangemeld om de diverse herdenkingen en kransleggingen in de gemeente Duiven bij te wonen. Ook de Veteranendag is zo’n jaarlijks terugkerend event. Het is een warme en gezellige dag waarbij militairen en veteranen uit de gemeente Duiven worden uitgenodigd.” vertelt Henk-Bouwe. In de gemeente Duiven zijn veel Veteranen. Het zou dan ook mooi zijn als meer veteranen zich gaan melden om dit eerbetoon in stand te houden. Dit jaar moet Henk-Bouwe het evenement aan zich voorbij laten gaan, maar zijn vrouw Monique zal wel aanwezig zijn. Voor haar heeft de dag een persoonlijke lading. “Ik denk dan aan mijn vader, ooms, neven, Henk-Bouwe en alle militairen die hebben gediend,” vertelt ze. “Ik vind het mooi en belangrijk dat dit soort dagen georganiseerd worden.”