Het Klooster, een ontmoetingsplek voor jongeren
Tienersoos Het Keldertje
Eind 1971 kregen ook jongeren van 13 tot 16 jaar een eigen ruimte in de kelder van Het Klooster. Samen met Bart Krechting was Karel Hetterscheit de initiatiefnemer om een soos te stichten voor deze doelgroep. De naam van deze ruimte werd tienersoos Het Keldertje.
Een zwarte dag in 1972
Tweede kerstdag 1972 was een zwarte dag voor het Klooster. Jongeren uit Pannerden en Lobith gedroegen zich rond sluitingstijd zodanig dat er ruzie ontstond en vernielingen werden aangericht. De schade was enorm en wie stel je nu aansprakelijk hiervoor? Van de Westervoortse bevolking kregen de bewoners van het Klooster de zwarte Piet toegespeeld. Daarop stapte een aantal bestuursleden en vrijwilligers van het Klooster op.
De doorstart van Het Klooster
Na te zijn bijgekomen van ‘de slag met Kerst’ werd begin 1973 een nieuw bestuur gevormd. Onder leiding van Karel Hetterschijt, later beheerder en meneer Van Steenes (een oudere uitvoerder van bouwbedrijf de Groot) werd, samen met tientallen vrijwilligers, het gehele gebouw van kelder tot zolder grondig onder handen genomen en verbouwd. Er kwam een controlesluis bij de nieuwe achteringang. Met maar liefst 14 balken werd van onder tot boven de volledige constructie verstevigd en geborgd.
Iedere ruimte werd aangepakt, opgeknapt en omgebouwd tot vergader- en/of activiteitenruimte. De oude nonnenkamertjes werden gesloopt. Het Keldertje verhuisde naar de zolder. O.l.v. Toon Berntzen werd de zolder omgetoverd tot een ruimte waarin de jeugd tot 16 jaar zich prima vermaakte. Het vreemde was dat de naam Het Keldertje niet werd aangepast. Er werd een brandtrap geplaatst. Het trappenhuis, toiletgroepen, de kapel, de keuken, de bruine-, de groene kamer, alles kreeg ‘n beurt en/of een nieuwe functie. Er werd CV aangelegd, alle elektriciteitsleidingen werden vervangen, noodverlichting aangelegd, nooduitgangen aangepast. De soos kreeg een nieuwe vloer, nieuwe bar(ren) en nieuwe draaitafel(s). Deze verbouwingen werden vanuit de exploitatie van de jongerensoos, zonder subsidie gefinancierd.
De stichting kreeg in die tijd een bredere doelstelling en veranderde ook haar naam van Stichting voor Jongeren werk naar Stichting voor Sociaal Cultureel Werk, aanvankelijk met Henny Verhaaff als voorzitter. Bij de vernieuwde formule levert ieder onderdeel een afgevaardigde in het Stichtingsbestuur. Doel en visie waren niet commerciële (betaalbare) sociaal culturele activiteiten te organiseren door vrijwilligers en ruimte bieden aan doelgroepen en organisaties buiten Het Klooster die zich daar mee bezig hielden,
Zo ontstond er behalve de Jongerensoos en het Keldertje door de jaren onder andere het Jongeren Hulpverlenersteam, Creatieve kring de Pot, het Vrouwencafé, de Boksclub, de Muziekclub, de Bruune poater, de Oude Non. Daarnaast vonden onder meer de Kinderopvang, de Muziekschool, het Werkelozenproject en de Ouderensoos langer of tijdelijk onderdak in Het Klooster. Er was een huiskamer voor de vrijwilligers van het jongerenbestuur, dat bestond uit zo’n 25 tot 30 personen. Een samengestelde club die zich ontwikkelde tot een hecht team, dat zich verantwoordelijk voelde voor elkaar, de bezoekers en de activiteiten van de soos. Er werden ook activiteiten georganiseerd voor de vrijwilligersclub zelf (HOB). In december was de boerenkoolavond (‘moesaovond avant la lettre’) met de ouders van de vrijwilligers.
De Jongerensoos was vrijdag- en zaterdagavond, zondagmiddag en zondagavond open. Vooral op zondagmiddag kon je over de koppen lopen. Er traden bands op als Toontje lager, Earth and Fire (bij het 5-jarig jubileum), Harlem handfats, de plaatselijke rock-corvee Jumping Arnold en vele anderen. Er werd jaarlijks met Koninginnedag rond Het Klooster een straatfestival georganiseerd. In 1996 werd het 25-jarig bestaan groots gevierd met onder meer optredens van diverse oudgedienden.
Tot slot
In de jaren na 1996 dacht ‘het Klooster’ mee over noodzaak, structuur en inrichting van het nieuw te bouwen jongerencentrum. Begin deze eeuw kreeg Het Klooster een andere functie Er worden appartementen gerealiseerd in en rondom het Klooster inclusief een prachtig plein, dat eigenlijk de naam verdient van Kloostertuin of Kloosterhof, want de naam Kloosterdreef is maar een dreef, een modderig stuk land. En onze jongeren? Via At Last werd Creon hun nieuwe ontmoetingsplek.
Met dank aan Arnold en Bart Krechting, Karel Hetterschijt en Willem Kock
