EsmeeAnne de Meulmeester leeft haar topsportdroom in Orlando

ORLANDO/DUIVEN – Nog maar een maand geleden werkte EsmeeAnne de Meulmeester (27) gewoon bij Intratuin en zwom ze haar baantjes in het Lentebad. Nu staat haar leven volledig in het teken van sport. Vanuit Orlando leeft de Special Olympics-atlete volgens een professioneel topsportschema, met maar één doel: nóg sneller, nóg sterker en nóg beter worden. “Het voelt alsof mijn leven eindelijk is begonnen.”

Door Susan Wiendels

Na haar wereldrecord op de halve Ironman tijdens Ironman Knokke-Heist in september 2025 kreeg EsmeeAnne een uitnodiging van de Amerikaanse topcoach Nik Nikic voor een trainingsstage van twee weken in Orlando. Al snel volgde een veel grotere vraag: wilde ze niet een jaar naar Amerika komen om zich volledig te richten op Ironmans en marathons?
“Eigenlijk hoefde ik daar niet lang over na te denken”, zegt EsmeeAnne. „Ik heb mijn moeder gebeld en daarna dacht ik alleen nog: hoe gaan we dit regelen?”
Dat bleek uiteindelijk minder ingewikkeld dan verwacht. Haar werkgever gaf direct groen licht. “Mijn baas zei meteen: dit moet je doen. Volg je passie.”
Sinds 18 april woont EsmeeAnne in Orlando, waar ze verblijft bij het gezin van haar coach. Daar traint ze dagelijks samen met tientallen andere sporters met een verstandelijke beperking, allemaal met dezelfde professionele instelling en ambitie. Haar dagen beginnen vroeg. Heel vroeg. “De wekker gaat om half zes. Om zes uur lig ik in het zwembad. Daarna fietsen, lopen, eten, rusten en voor je het weet is het negen uur ’s avonds en ga ik al weer naar bed.”
Het schema is zwaar, maar precies dát geeft haar energie. In de Verenigde Staten genieten topsporters enorme status. Namen als Michael Phelps, Simone Biles en LeBron James zijn nationale helden, maar ook para-atleten krijgen er volop waardering en aandacht. “Hier word je echt gezien als topsporter”, glundert ze.
Kort na haar aankomst beleefde EsmeeAnne tijdens de marathon van Boston direct een van de meest indrukwekkende momenten uit haar carrière. De wedstrijd was loodzwaar, vooral door de beroemde heuvels van het parcours. “Op een gegeven moment dacht ik echt: als ik nu niet even wandel, haal ik de finish niet.” Ze nam kort rust en vocht zich daarna alsnog naar de finish. Volledig uitgeput belandde ze in de medische tent. “Ik dacht echt dat ik de overwinning kwijt was.” Maar even later volgde alsnog het ongelooflijke nieuws: EsmeeAnne had niet alleen haar categorie gewonnen, maar ook een wereldrecord gelopen.
Omdat er alleen prijzengeld beschikbaar was voor deelnemers zonder buddy, liep ze de marathon volledig zelfstandig. Haar prestatie leverde haar zo3.500 dollar aan prijzengeld op. “Dat moment vergeet ik nooit meer”, zegt ze “Ik kon het gewoon niet geloven.”

Volgens coach Nik Nikic bevestigde Boston opnieuw wat hij al langer zag: EsmeeAnne is niet alleen een uitzonderlijk sterke atlete, maar ook iemand die anderen inspireert met haar mentaliteit, discipline en doorzettingsvermogen.

Nikic werkt ondertussen aan een grotere droom: een internationale academie voor mensen met een beperking, waarin topsport wordt gebruikt als basis voor zelfstandigheid, werk en persoonlijke ontwikkeling. Eerst in Amerika, maar uiteindelijk het liefst wereldwijd. In die toekomst ziet hij ook een belangrijke rol voor EsmeeAnne weggelegd als coach en mentor. “Uiteindelijk zou zij zelf zo’n programma kunnen leiden.”
Die gedachte spreekt haar enorm aan. “Ik ben hier gekomen om beter te worden als sporter”, zegt EsmeeAnne. “Maar misschien word ik hier uiteindelijk nog veel meer dan dat.”

Maar eerst wachten nog twee grote sportieve doelen: op 6 juni de halve Ironman in Springfield en in september het WK Ironman 70.3 in Nice.