Christa loopt 24 uur Samen tegen Kanker

DUIVEN/WESTERVOORT - Voor Christa van Vliet (65) is deelnemen aan 24 uur Samen tegen Kanker veel meer dan een sponsorwandeling. Achter elke stap schuilt een persoonlijk verhaal van verlies, maar ook van hoop. Als teamcaptain van het team Wij wandelen voor hoop voor iedereen zet ze zich met hart en ziel in om geld in te zamelen voor lokale organisaties die mensen met kanker en hun naasten ondersteunen.

Door Susan Wiendels

Christa woont tegenwoordig met haar man in een appartement in Arnhem, maar woonde jarenlang in Westervoort, op een steenworp afstand van het Horsterpark. Juist daar vindt op 12 en 13 september opnieuw de 24-uurs wandelestafette plaats.

De motivatie van Christa is diep persoonlijk. In 1997 verloor zij haar dochter aan kanker. Ze was pas tien jaar oud. Ook later kreeg ze opnieuw met de ziekte te maken binnen haar familie- en vriendenkring. "Je voelt je zo machteloos," vertelt Christa. "Op een gegeven moment wil je iets dóén."

Die behoefte om iets te betekenen, bracht haar bij vrijwilligerswerk en uiteindelijk bij het evenement 24 uur Samen tegen Kanker, dat jarenlang bekendstond als de SamenLoop voor Hoop.

Als teamcaptain stuurt ze een groep van 23 deelnemers aan. Familieleden, vrienden en mensen uit een lotgenotengroep voor ouders van overleden kinderen lopen samen een etmaal lang in estafettevorm. Het doel is simpel: gedurende de volledige 24 uur is er altijd iemand van het team op het parcours.

Maar wandelen is slechts een deel van de inzet. De afgelopen maanden organiseerde Christa allerlei acties om geld in te zamelen. Ze verkocht een zelfgeschreven boekje met gedachten en gedichten, goed voor zo’n 500 euro aan donaties. Ook haakte ze sjaals, waarvan de opbrengst naar het goede doel gaat. Bij verjaardagen en haar 45-jarig huwelijksjubileum vroeg ze geen cadeaus, maar een gift. Tijdens het evenement verkoopt ze bovendien opnieuw handgemaakte kaarten en boekjes. "Ik geloof in een druppel op een gloeiende plaat," zegt ze. "Als iedereen een klein beetje doet, wordt het samen iets groots."

Juist het gezamenlijke karakter maakt het evenement voor haar bijzonder. Mensen die zelf kanker hebben, een dierbare verloren of iemand steunen, ontmoeten elkaar tijdens het etmaal. Vooral de nachtelijke uren maken veel indruk. Wanneer de kaarsenzakken branden en in stilte wordt gewandeld, ontstaat een sfeer van verbondenheid die volgens Christa moeilijk onder woorden is te brengen.

Een belangrijk aspect vindt zij dat de opbrengst terechtkomt bij lokale, kleinschalige organisaties. Zo profiteert onder meer het Toon Hermans Huis, waar Christa zelf als vrijwilliger werkzaam is. Daar verzorgt ze op vrijdagochtend reikisessies voor bezoekers. Ze ziet van dichtbij hoeveel steun zulke organisaties kunnen bieden aan mensen die leven met kanker en hun naasten.

Voor Christa is het vanzelfsprekend om zich op 12 en 13 september in het Horsterpark opnieuw in te zetten. Niet omdat ze denkt de wereld alleen te kunnen veranderen, maar omdat iedere stap, iedere donatie en iedere vrijwilliger verschil kan maken.
"Je kunt het verdriet niet wegnemen," zegt ze. "Maar je kunt er wel voor zorgen dat mensen zich gesteund voelen. En dat is heel veel waard."